من زاده ی اردیبهشتم...!

بازم سلام......

یه دیوونه — Sun, 03 Oct 2010 19:03:50 GMT

بی مقدمه میگم. بی چین و چون و بی کلک. نمی خوام با هزار و یک کلمه ی جورو واجور سرتونو درد بیارم نمی خوام با مقدمه های چین و واچین و رنگ رنگی سرتونو گرم کنم تا یه نوشته ی خوشگل و جذاب در بیارم از خودم تا خوشتون بیاد

نمی خوام زمین و زمانو هوا و اب و خاک و گل وگیاها رو سر هم جمع ببندم تا اخرش برسم به یه نقطه ی کور تو اون دور دستا که وقتی بهش نیگا می کنی کل غم دنیا می ریزه تو قلبت و اون موقع اس که دلت یه کوچولو به حال منه بد بخت بیچاره می سوزه!!!!

اینا رو واسه ترحم نمی گما واسه این میگم که این مقدمه فقط واسه اینکه قلبتونو تسخیر بکنه خلاصه راسه و ساده و صادقونه بگم که با زیرو رو کردن خاطرات ادم و حوایی این انسانهای روزگار نه چیزی رو پیش می بره نه پس فقط داکد می مونین همین و بس ....

خداییشا با اینکه نمی خواستم بی مفدمه برم سر اصل مطلب اما نشد که نشد خوب چیکار کنیم دیگه چیزی که نمی خوایم بشه میشه

خلاصه اصل مطلب اینجا بود که بعد از این همه مدت که دوباره اومدم یه سری به این کاخ اینترنتیه تنهایی هام بزنم و برم دور از ادب که احوال پرسی نکنم و برم

خلاصه با این همه کلمه رنگ و وارنگ فقط می خواستم یه کلمه بگم

بازم سلام...........

یه حس تازه

یه دیوونه — Wed, 23 Jun 2010 22:17:26 GMT

تا حالا شده فکر کردن به یه نفری که ته قلبت هنوز فکر می کنی زندگی می کنه در صورتی که می دونی اون هیچ حسی بهت نداره , تا بهش فکر می کنی قلبت تند تند میزنه و اشکت خو د به خود میریزه...

نمی دونم به این چه حسی میگن که همیشه از خدا می خوای که اونو سالم نگهداره و همیشه به یادش باشه گاهی اوقات خودتو فراموش می کنی و همش از خدا می خوای که کمکش کنه و وقتی که داری تو مشکلات دست و پا میزنی از خدا می خوای که اون بی غم و درد باشه... نمی دونم نمی دونم نمی دونم این چه حسیه که پیدا کردم نسب بهش! شاید عشق باشه؟! اما من هنوز بچه ام میگم شاید هوس باشه اما نه!!!!

من همیشه به فکرشم در صورتی که اونو خیلی وقته ندیدم...

همیشه با یادش سینه ام تنگ می شه و قلبم فشرده میشه بغض گلومو میگیره و دوست دارم یه جایی تنها بشینم و گریه کنم شما به این حس چی میگین؟؟؟؟

(بدون عنوان)

یه دیوونه — Thu, 25 Mar 2010 18:19:00 GMT

زندگی من مث زندگی یه آدم دیوونه اس اما خوش بحال اون دیوونه که هر کاری بکنه کسی با تعجب بهش نگاه نمی کنه اما من هر کاری بکنم همه با تعجب و غضب بهم نگاه مب کنن آخه هیچ کدوموشون نمی دونن که من از دیوونه هم بدترم گیجم نمی دونم داره زندگیم به کجا میره فقط می خوام بگذره تا اخرش به مقصد برسه و من از این اتیش جهنم سوز دنیا رها بشم می خوام فریاد بزنم اما نمیشه و یه دستی میاد جلو دهنمو می گیره و میگه کارت از طغیان گذشته سکوت کن ...!

و من همچنان سکوت کردم اما سکوت من هیچی رو عوض نکرد و فقط این دلمو از اینی که هست داغونتر کرد ! دیگه واقعا مرگ بهترین تصمیمه

چرا زندگی کنم وقتی نمی فهمم تو این دنیا کجا قرار گرفتم و دارم چیکار می کنم....!

(بدون عنوان)

یه دیوونه — Thu, 28 Jan 2010 12:51:46 GMT

زندگی...!

یه دیوونه — Sun, 24 Jan 2010 13:46:02 GMT

چرا تا میاد زندگی روی گردونه خودش بیوفته مثل همیشه به خرچه و ما هم به موقعیتمون عادت کنیم و توش جایی خودمونو پیدا کنیم فوری یکی تند و سریع میاد و می پره وسط این جاده دیواری اعصاب ما ..آقاجون یکی نیست بیاد بگه بخدا دیگه بسه بزار ما هم مثل بقیه ادمای عادی با همینی که هستیم زندگی کنیم.

به خدا بسه ! دارین هر روز ما رو روانی تر از قبل می کنین شاید قصدتون همینه؟! که ما رو روانی کنین چرا الکی کارای می کنین که هم ما دیوونه بشیم و هم مخ خودتون درد بگیره؟؟؟؟!!؟1؟!؟!؟! چرا حرفای می زنین که باعث بشه هم قلب ما رو دربیارین و هم خودتون جوشتون بزنه بالا؟ آخه چرا!؟ نمی زارین زندگی باروال طبیعی خودش پیش بره تازه داشتیم به این زندگی خودمونو وفق می دادیم اما باز انگاری یکی دیگشون دلش هوای فضولی کرده تو زندگی ما کرده . هر چقد که می خواییم خودمونو قاطی اینا نکنیم نمیشه اما باز نمیشه هی بی صدا می شینیم تا اونا از رو برن اما باز بدتر میشن ... آره ! می دونم باید اینقد بی محلشون کرد تا آخرش از رو برن ولی رو که رو نیست...

شکر خدا!؟ کاش خدا یکمی از روی اونا باه ما هم می داد تاشاید می تنستیم روی اونا رو کم کینم... باشه بازم بیاین و این زندگی رو از هم بپاشین اما بدونین تا همین الانشم که خواست خداست که این زندگی از پاشیدن و فنا شدن در امانه پس تا اخرشم هست و حالتونو می گیره یکمی صبر کنین مثل قبلا... صبر ایوب این وقتا به درد می خوره.فعلا شما خوشین اما اینو بدونین که عمر خوشبختی کوتاه!!!!! چوب خدا صدا نداره اینو هم تو گوشتون فرو کنین شاید بگین یه حرفه اما این حرفا یه جوریه عمل هم هست نه فقط حرفه. خدا جون ما مکرش از صد تای مکر شما بالاتره جواب این دلای سوخته ی ما که با اتیش فتنه های شما سوخته رو میده طوری جوابتونو میده که دلاتون جزغاله بشه چند درجه از سوختن بیشتر.. ما شما رو سپردیم دست خدا ! اون خودش به حساب شما می رسه این کاراتون به خدا به اون قرآنی که بهش ایمان دارم یه روزیس تاوانشو میدین که همه ی مردم شهر بدونن که با ما چیکار کردین خلاصه همه این حرفا رو زدم که بگم خدای ما خیلی خیلی بزرگتر از اونیه که شما با تفکر کوچیکتون می بینینش...!

عمریه که گریه می کنم اما همه می گن که می خندم....!

یه دیوونه — Thu, 08 Oct 2009 13:38:30 GMT

کاش همه می فهمیدن که تو دنیای که من زندگی می کنم خنده بی معنی ترین واژه اس واسه همینه که همیشه لبهام خندونه اما چرا تو چشام نگاه نمی کنن تا ببینن چیه که داره از چشمام چکه می کنه اونا فک می کنن فقط از شیر لوله ی آب قطره قطره آب چکه می کنه اما چشمها من از اون هم گریه تره و چکه هاش بیشتره .نمی دونم چرا که اشکام گلالودن شاید چون ته دلم خاکیه اشکام گل الودن..!

دیشب...!

یه دیوونه — Thu, 08 Oct 2009 13:24:27 GMT

دیشب...!

از کارم ناراحتم که چرا رفتم پیشش. ناراحتم چون می دونم کارم اشتباه اما نمی تونم بگم که دوست نداشتم اما می دونم که کارم اشتباه بود تازه یکم هم تو خرج افتادو ... .

از خاطره دیشب چیز زیادی نمی گم اما باید تاریخ دیشب تو ذهنم ثبت بشه تا فراموشش نکنم زیاد بد نبود اما من خوشحال نبودم چون با اون رابطه ای نداشتم اما هر کسی که ما رو اونحا دید فکر کرد که ما با هم رابطه داریم من بی محلش می کردم اما تقصیر یکی که همراهم بود شد که اون خیلی خودشو راحت کرد و مث پسر خاله ها رفتار میکرد با ما و من کلی اعصبانی شدم. دیشب خیلی عصبی بودم کاش پام می شکست و ونجا نمی رفتم . کاش اون روز دختر خاله ام شمارشو save نمی کرد تو گوشیش....!

خدایا عذاب وجدان گرفتم منو ببخش

آخرش از دست این زندگی خودمو می کشم.......!

دیگه نمی خوام

یه دیوونه — Thu, 08 Oct 2009 13:20:06 GMT

دیگه نمی خوام…!

دیگه نمی خوام دل خودمو واسه نداشتن چیزایی بسوزونم که دیگران دارن دیگه نمی خوام پای حرفای صد من یه غاز این و اون بشینم که به امید انجام دادن قولاشون گیسوامو سفید کنم .

دیگه ارزش نداره که بخوام جلو چشم حسودام جلب توجه کنم دیگه نمی خوام ادای عاشق پیشه ها رو بازی کنم و گول عاشقای قلابی رو بخورم دیگه نمی خوام با یه حرف کوچیک مردم واکنش های بزرگی انجام بدم حتی اگه یه تهمت سنگین باشه . دیگه نمی خوام به اسم عشق و عاطفه بازی بگیرینم دیگه نمی خوام طوری باشم که مردم می خوان دیگه نمی خوام چیزی باشم که دیگران بپسندن دیگه سیر سیر شدم دیگه نمی خوام به اوندور دستها نگاه کنم و بگم میاد …میاد . دیگه نمی خوام به حرفای پرت و پلای ادمای زشت و رنگیه زمین گوش بدم تا مث همیشه تو دلم یه طوفان بزرگ برپا بشه دیگه نمی خوام چشمم تو چشم حسودا بیوفته که با نیش خندشون مث کارد تو قلبم می زنن دیگه حتی نمی خوام بهترین باشم اصلا دیگه نمی خوام واسه این و اون و برا حرف مردم زندگی کنم دیگه نمی خوام اونی رو که می خواستمش تو ذهنم نگهدارم اونم مث یکی از همین مردمه یکی از همین آدمای رنگی که نمی دونم ماهیتش چیه ؟

اونو هم فراموش می کنم اره این کار هر شب و روزمه که میام و میگم دیگه نمی خوام .... دیگه نمی خوام... اما باز هم روز از نو روزی از نو صبح روز بعد که از خواب بیدار میشم می بینم همونیم که بودم دوباره شروع می کنم به دیگه نمیخوام.... دیگه نمی خوام ... اما روزبعد که از خواب بلند میشم می بینم که منم شدم شبیه یکی از مردم همین شهر یه آدم رنگی که حتی خودمم نمی دونم ماهیتم چیه می بینم که شدم یکی مث بقیه یکی که ادمای پلید می خوانش و تازه می بینم که اونی رو که عشقم بود و می خواستم فراموشش کنم می بینم که دارم عاشقترش هم میشم....!

داستان عشق کوتاه....!

یه دیوونه — Sun, 04 Oct 2009 14:46:33 GMT

درد عاشقی....!

هر نگاه بستگی به احساسی که در آن نهفته است , سنگینی خاص خودش را دارد
و نگاهی که گرمای عشق در آن نهفته باشد , بدون انکه احساس کنی , تنت را می سوزاند
اولین بار که سنگینی یک نگاه سوزنده را احساس کرد , یک بعد از ظهر سرد زمستانی بود
مثل همیشه سرش پایین بود و فشار پیچک زرد رنگ تنهایی به اندام کشیده اش , اجازه نمی داد تا سرش را بلند کند
می فهمید , عمیقا می فهمید که این نگاه با تمام نگاه های قبلی , با همه نگاه های آدم های دیگرفرق می کند
ترسید , از این ترسید که تلاقی نگاهش , این نگاه تازه و داغ را فراری بدهد
همانطور مثل هر روز , طبق یک عادت مداوم تکراری , با چشم هایی رو به پایین , مسیر هر روزه ش را, در امتداد مقصد هر روزه , ادامه داد .
در ذهنش زندگی شبیه آدامس بی مزه ای شده بود که طبق اجبار , فقط باید می جویدش
تکرار , تکرار و تکرار
سنگینی نگاه تا وقتی که در خونه را بست , تعقیبش کرد
پشتش رابه در چسباند و در سکوت آشنای حیاط خانه , به صدای بلند تپیدن قلبش گوش داد
برایش عجیب بود , عجیب و دلچسب
***
از عشق می نوشت و به عشق فکر می کرد
ولی هیچوقت نه عاشق شده بود و نه معشوق
در ذهن خیالپردازش , عشق شبیه به مرد جوانی بود
مرد جوانی با گیسوان مشکی مجعد و پریشان و صورتی دلپذیر و رنگ پریده
پنجره رو به کوچه اتاقش را باز کرد
انتهای کوچه , همان درخت کاج قدیمی , همان دیوار کاه گلی , همان تیر چوبی چراغ برق بود و … دوباره نگاه کرد
تمام آن چیزها بود و یک غریبه
***
مرد غریبه در انتهای کوچه قدم می زد و گهگاه نگاهی به پنجره باز اتاق او می انداخت
صدای قلبش را بلند تر از قبل شنید ,
احساس کرد صدای قلبش با صدای قدم زدنهای مرد گره خورده
پنجره رابست و آرام در حالیکه پشتش به دیوار کشیده می شد روی زمین نشست
زانوانش را در بغل گرفت و به حرارتی که زیر پوستش می دوید , دلسپرد
***
تنهایی بد نیست
تنهایی خوب هم نیست
کتابهای در هم و ریخته و شعر های گفته و ناگفته
خوبیها و بدیها
سرگردانی را دوست نداشت
بیرون برف می بارید و توی اتاق باران
با خودش فکر می کرد : تموم اینا یک اتفاق ساده بود , اتفاق ساده ای که تموم شد .
سعی کرد بخوابد
قطره های اشکش را پاک کرد و تا صبح صدای دلنشین قدم زدنهای مرد غریبه را در ذهنش تکرار کرد .
***
روز بعد , تازه بود
با احساسی تازه و نو , متفاوت از روزهای قبل
صورتش را در آینه مرور کرد و روژ کم رنگ سرخ , به لبهایش مالید
بیرون همه جا سفید بود
انتهای کوچه کمی مکث کرد
با خودش گفت , همینجا بود , همینجا راه می رفت
سرش را پایین انداخت و مسیر هر روزه را در پیش گرفت
زیر لب تکرار می کرد : عشق دروغه , مسخره اس , بی رحمه , داستانه , افسانه اس
***
ایستگاه اتوبوس و شلوغی هر روزه و انتظار .. و گرمای آشنای یک نگاه
قفسه سینه اش تنگ شد
طاقت نیاورد و سرش را بلند کرد
دوقدم آنطرف تر , فقط با دو قدم فاصله , مرد غریبه ایستاده بود
تلاقی دو نگاه کوتاه بود و … کوتاه بود و بلند
بلند .. مثل شب یلدا
نگاهش را دزدید
***
نیاز به دوست داشتن ,
نیاز به دوست داشته شدن ,
نیاز به پس زدن پرده های تاریکخانه دل
نیاز به تنها گذاشتن تنهایی ها
و نیاز و نیاز و نیاز
چیزی در درونش خالی شده بود و چیزی جایگزین تمام نداشته هایش
تلاقی یک نگاه و تلاقی تمام احساسات خفته درونی
تمام تفسیرهای عارفانه اش از زندگی و عشق در تلاقی آن نگاه شکل دیگری به خود گرفته بود
می ترسید
می ترسید از اینکه توی اتوبوس کسی صدای تپیدن های قلب فشرده اش را بشنود .
***
مرد غریبه همه جا بود
با نگاه نافذ مشکی و شالگردن قهوه ای اش
و نگاه سنگین تر , و حرارت بیشتر
بعد از ظهر های داغ تابستان را به یادش می آورد در سرمای سخت زمستان
زمستان … تنهایی
سرمای سخت زمستان تنهایی
و بعد از ظهر ها تا غروب
انتهای کوچه بود و صدای قدم زدن های مرد غریبه
و شب .. نگاه عطشناک او بود و رد گام های غریبه بر صفحه سفید برف
***
روزهای تازه و جسارت های تازه تر
و سایه کم رنگ آبی پشت پلک های خمار
و گونه هایی که روز به روز سرخ تر می شد
و چشم هایی که دیگر زمین را , و تکرار را جستجو نمی کرد
چشم هایی که نیازش
نوازش های گرم همان نگاه غریبه .. نه همان نگاه آشنا شده بود
زیر لب تکرار می کرد : - آی عشق .. آی عشق .. آی عشق
***
شکستن فاصله شبیه شکستن شیشه خانه همسایه ای می ماند که نمی دانی تو را می زند یا توپت را با مهربانی پس می دهد
چیزی بیشتر از نگاه می خواست
عشق , همان جوان رنگ پریده با موهای مشکی مجعد توی خواب هایش
جای خودش را به مرد غریبه داده بود
و حالا عشق , مرد غریبه شده بود
با شال گردن قهوهای بلند و موهای جوگندمی آشفته
و سیگاری در دست
دلش پر می زد برای شنیدن صدای عشق
صدای عشقش
مرد غریبه هر روز بود
و هر شب نبود
***
برف می بارید
شدید تر از هر روز
و او , هوای دلش بارانی بود
شدید تر از هر روز
قدم هایش تند بود و نگاهش آهسته
با خودش فکر می کرد , اینهمه آدم برای چه
آدم های مزاحمی که نمی گذاشتند چشمانش , غریبه را پیدا کند
غریبه ای که در دلش , آشنا ترینش بود
سایه چتری از راه رسید و بعد …
- مزاحمتون که نیستم ؟
صدای شکستن شیشه آمد
غریبه در کنارش بود
صدایی گرم و حضوری گرم تر
باور نمی کرد
هر دو زیر یک چتر
هر دو در کنار هم
- نه , اصلا , خیلی هم لطف کردین
قدم به قدم , در سکوت , سکوت !!!….. نه فریاد
آی عشق .. ای عشق … آی عشق , تو چه ساده آدم ها را به هم می رسانی .. و چه سخت
کاش خیابان انتهایی نداشت
بوی عطر غریبه , بوی آشنایی بود , بوی خواب و بیداری
- سردتون که نیست
- نه .. اصلا
دو بار گفته بود ” نه اصلا ”
از خودش حجالت می کشید که زبانش را یارایی برای حرف زدن نبود
سردش نبود , داغش بود
حرارت عشق , تن آدم را می سوزاند
غریبه تا ابتدای کوچه آمد
ابتدای کوچه ای که برای او , انتهایش بود
- ممنونم
نگاه در نگاه , کوتاه و کوبنده
- من باید ممنون باشم که اجازه دادید همراهتون باشم
آرامش , احساس آرامش می کرد و اضطراب
آرامش از با هم بودن و اضطراب از از دست دادن
- خدانگهدار
قدم به قدم دور شد
به سوی خانه , غریبه ایستاده بود و دل او هم , ایستاده تر
در را گشود و در لحظه ای کوتاه نگاهش کرد
غریبه چترش را بسته بود
***
بلوغ تازه , پژمردن جوانه های پیچک تنهایی
تب , شب های بلند و خیال پردازیهای بلند تر
” اون منو دوست داره .. خدای من .. چقدر متین و موقر بود … ”
از این شانه به آن شانه .. تا صبح .. تا دیدار دوباره
***
خیابان های شلوغ , دست ها ی در جیب و سرهای در گریبان
هر کسی دلمشغولی های خودش را دارد
و انتظار , چشم های بی تاب و دل بی تاب تر
” پس اون کجاست ”
پرده به پرده آدم های بیگانه و تاریک و دریغ از نور , دریغ از آشنای غریبه
” نکنه مریض شده .. نکنه … ”
اضطراب و دلهره , سرگیجه و خفقان
عادت نیست , عشق آدم را اینگونه می کند
هیچکس شبیه او هم نبود , حتی از پشت سر
” کاش دیروز باهاش حرف می زدم , لعنت به من , نکنه از من رنجیده … ”
اشک و باران , گریه و سکوت
واژه عمق احساس را بیان نمی کند
واژه .. هیچ کاری از دستش بر نمی آید .
***
انتهای کوچه ساکت
پنجره باز
هق هق های نیمه شب
و روزهای برفی
روزهای برفی بدون چتر
” امروز حتما میاد ”
و امروز های بدون آمدن
***
بدست آوردن سخت است , از دست دادن کشنده , انتظار عذاب آور
غریبه , نه آمده بود , نه رفته بود
روزها گذشت , و هفته ها و .. ماه ها
بغض بسته , پنجه های قطور تنهایی بر گردن ظریفش گره خورده بود
نه خواب , نه بیداری
دیوانگی , جنون … شاید برای هیچ
” اون منو دوست داشت … شایدم … ”
علامت سئوال , علامت عشق , علامت ترید
پنجره همیشه باز .. و انتهای کوچه همیشه ساکت … همیشه خلوت
آدم تا چیزی را ندارد , ندارد
غم نمی خورد
تا عشق را تجربه نکند , عاشقی را مسخره می پندارد
و وای از آن روزیکه عاشق شود
***
پیچک زرد و چسبناک تنهایی در زیر پوستش جولان می داد
و غریبه , انگار برای همیشه , نیامده , رفته بود
مثل سرخی گونه هایش , برق چشمان درشتش و طراوتش و شادابی اش
نگاهش از پنجره به شکوفه های درخت گیلاس همسایه ماسید
اگر او بود …
اما .. او … شش ماه بود که نبود
گاهی وقت ها , امید هم , نا امید می شود
زیر لب زمزمه کرد : ” عشق دروغه , مسخره اس , بی رحمه , داستانه , افسانه اس
از به هیچ به پوچ رسیدن
تجربه کردن درد دارد
درد عاشقی
و تمام اینها را هیچ کس نفهمید
دلی برای همیشه شکست و صدایش در شلوغی و همهمه آدم ها , نه … آدمک ها .. گم شد .
***
صدای در , و پستچی
- این بسته مال شماست
صدای تپیدن دلش را شنید , مثل آن روزها , محکم و متفاوت
درون بسته یک کتاب بود
” داستان های کوتاهی از عشق ”
پشت جلد , عکس همان غریبه بود , با همان نگاه ,
قلبش بی محابا می زد , و نفس هایش تند و از هم گسیخته
روی صفحه اول با خودکار آبی نوشته شده بود
” دوست عزیز , داستان سیزهم این کتاب را با الهام از ارتباط کوتاهمان نوشته ام , امیدوارم برداشت های شخصی ام از احساساتت که مطئنم اینگونه نبوده است ببخشی , به هر حال این نوشته یک داستان بیشتر نیست , شاد باشی و عاشق ”
احساس سرگیجه و تهوع
” ارتباط کوتاهمان !!! ”
انگشتانش ناخودآگاه و مضطرب کتاب را جستجو می کرد ,
داستان سیزدهم :
(( درد عاشقی ))
هر نگاه بستگی به احساسی که در آن نهفته است , سنگینی خاص خودش را دارد
و نگاهی که گرمای عشق در آن نهفته باشد , بدون انکه احساس کنی , تنت را می سوزاند
اولین بار که سنگینی یک نگاه سوزنده را احساس کرد …
…………………………………..
…………………………
……………….
…….
….***
آهسته لغزید
سایش پشت بر دیوار
سقوط
و دیگر هیچ …..

البته نا گفته نماند که فقط این متن از خودم نیست...!

ماهی...!

یه دیوونه — Sun, 04 Oct 2009 13:10:19 GMT

ماهی فکر می کرد اگه توربیوفته رو سرش

میشه عروس ماهی ها شاه ماهی میشه شوهرش

اما اون نمی دونست که اگه تور بیوفته رو سرش

نگاه گرم ماهیگیر میشه نگاه آخرش....!